Chronione Oznaczenie Geograficzne


Chronione oznaczenie geograficzne (ang. protected geographical indication – PGI (Ch.o.g.) jest znakiem, który określa jakość produktu poprzez zastosowanie geograficznej nazwy miejsca pochodzenia tego produktu, którego związek z miejscem wytwarzania jest wyraźnie utrwalony.

    Wymagane jest spełnienie trzech warunków:

  • produkt powinien pochodzić z terenu, którego nosi nazwę (region, określone miejsce),
  • produkt powinien charakteryzować się szczególnymi cechami mającymi związek z miejscem jego geograficznego pochodzenia: jakością, renomą,
  • produkcja i/lub przetwarzanie i/lub przygotowanie powinny odbywać się na wyodrębnionym obszarze geograficznym.

Aby produkt posiadał chronioną nazwę pochodzenia lub oznaczenie geograficzne musi być zgodny ze specyfikacją stanowiącą część składową dokumentacji produkcyjnej lub handlowej,  obejmującej:

  • nazwę produktu, w tym nazwę pochodzenia lub znak geograficzny,
  • opis produktu obejmujący surowce, a także główne fizyczne, chemiczne, mikrobiologiczne lub organoleptyczne cechy charakterystyczne dla produktu, jeżeli takie występują,
  • definicję obszaru geograficznego, a w razie potrzeby informacje wskazujące na spełnienie wymagań wynikających z pochodzenia,
  • dowody, że produkt pochodzi z obszaru geograficznego w zakresie, jaki wynika z definicji nazwy pochodzenia i znaku geograficznego,
  • opis metody uzyskiwania produktu, a w razie potrzeby autentycznych i niezmiennych metod lokalnych,
  • szczegóły wyjaśniające związek między produktem, a środowiskiem geograficznym lub pochodzeniem geograficznym,
  • wskazanie osoby dokonującej działań inspekcyjnych, jak też ustalenie zakresu i sposobu tejże inspekcji,
  • zasady etykietowania produktów, dotyczące zapisu i prezentacji chronionych znaków,
  • ewentualnie inne wymogi wynikające z przepisów krajowych lub międzynarodowych

Oczywiście nie można zapomnieć, że nazwy produktów zgłaszanych do rejestracji nie mogą być nazwami:

 

  • Rodzajowymi (nazwa produktu rolnego lub środka spożywczego, która mimo iż jest związana z miejscem lub regionem, w którym produkt lub środek spożywczy był pierwotnie produkowany lub wprowadzany na rynek –stała się powszechną nazwą produktu rolnego lub środka spożywczego we Wspólnocie),
  • Odmian roślin lub ras zwierząt gdyż może z tego powodu wprowadzić w błąd konsumenta co do prawdziwego pochodzenia danego produktu,
  • Homonimiczna lub częściowo homonimiczna w stosunku do nazwy już zarejestrowaniem aby uniknąć błędnego kojarzenia produktu z innym,
  • Pochodzenia lub oznaczenia geograficzne nie są rejestrowane, jeśli przy uwzględnieniu renomy danego znaku towarowego, jego powszechnej znajomości oraz okresu, przez jaki jest on używany, rejestracja mogłaby wprowadzić w błąd konsumenta co do prawdziwego pochodzenia produktu .

 Produkty z Polski, zarejestrowane w UE jako ChOG:

- Wielkopolski ser smażony (Wielkopolska)

- Chleb prądnicki (Małopolska)

- Truskawka kaszubska (Kaszuby/Pomorskie)

- Rogal Świętomarciński (Wielkopolska)

- Miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich (Dolny Śląsk)

- Ser koryciński "swojski" (Podlasie)

- Śliwka szydłowska (Świętokrzyskie)

- Obwarzanek krakowski (Małopolska)

- Miód drahimski (Zachodniopomorskie)

- Jabłka łąckie (Małopolska)

- Andruty kaliskie (Wielkopolska)

- Kiełbasa lisiecka (Małopolska)

- Suska sechlońska (Małopolska)

- Jabłka grójeckie (Mazowsze)

- Miód kurpiowski (Kurpie/Mazowsze)

- Fasola korczyńska (Świętokrzyskie)